این لنزها با افزودن اکسیدهای فلزی مانند آهن، کبالت، کروم، استرانسیوم، نیکل، منگنز و برخی اکسیدهای فلزی خاکی کمیاب مانند نئودیمیم به فرمول عمومی شیشه نوری تولید می شوند. این اکسیدهای فلزی به شیشه اجازه می دهد تا به طور انتخابی طول موج های خاصی از امواج الکترومغناطیسی را در نور جذب کند. به عنوان مثال، اکسیدهای سریم و آهن می توانند مقادیر زیادی نور فرابنفش را جذب کنند. استفاده از این لنزها مقدار طول موج های خاصی را که از لنز عبور می کند کاهش می دهد و آسیب چشم را کاهش می دهد یا از آن جلوگیری می کند. لنزهای محافظ رنگ های مختلف رنگ های مختلف نور را جذب می کنند. این عینک ها به دو دسته اصلی جاذب و انعکاسی تقسیم می شوند که اولی رایج ترین آنهاست.
لنزهای خالی معمولاً گرد هستند و مشخصات آنها با قطر آنها بر حسب میلی متر نشان داده می شود که شامل φ48، φ50، φ52، φ56، φ60، φ65 و φ70 می باشد. رایج ترین اندازه های مورد استفاده φ56، φ60 و φ65 هستند. با توجه به محبوبیت فریم های بزرگ، استفاده از لنزهای بزرگتر مانند φ70 افزایش یافته است.
