تست عملکرد نوری: یک اسپکتروفتومتر برای اندازه گیری میزان عبور در محدوده نور مرئی (380-780 نانومتر) و یک مه سنج برای اندازه گیری مقدار مه لنز استفاده می شود.
تست مقاومت در برابر ضربه: یک توپ فولادی با سرعت بالا (به عنوان مثال، قطر 6 میلی متر، جرم 0.86 گرم) برای ضربه زدن به لنز با سرعت مشخص (مثلاً 45 متر بر ثانیه) استفاده می شود و شکستگی یا تغییر شکل مشاهده می شود.
تست حفاظت شیمیایی: عینک ها در معرض غلظت های خاصی از اسید، قلیایی یا حلال قرار می گیرند و مقاومت در برابر خوردگی و تغییرات مواد مشاهده می شود.
تست حفاظت در برابر اشعه ماوراء بنفش: برای اندازه گیری میزان عبور عینک به طول موج های مختلف اشعه ماوراء بنفش از دستگاه پرتو سنج اشعه ماوراء بنفش استفاده می شود و میزان انسداد UV آنها محاسبه می شود.
تست پوشیدن: با شبیهسازی سناریوهای{0}استفاده واقعی، راحتی، مهر و موم و پایداری عینک ارزیابی میشود.
